Pytanie to zadaje sobie chyba każda osoba zainteresowana kupnem projektora multimedialnego. Która z dostępnych na rynku technologii projekcji jest lepsza? Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ każda z dostępnych technologii posiada pewne wady i zalety, które determinują miejsce jej zastosowania. Ponadto, obie technologie są ciągle rozwijane i doskonalone. Powszechnie jednak przyjęło się, że projektory pracujące w oparciu o technologię DLP (1 chipowe) lepiej sprawdzają się w systemach kina domowego, natomiast te z technologią LCD lepiej sprawdzają się podczas prowadzenia prezentacji multimedialnych. W niniejszym artykule chciałbym uwzględnić słabe strony poszczególnych technologii i postarać się odpowiedzieć na pytanie, która z nich lepiej sprawdza się w instalacjach kina domowego.

Technologia DLP – słabe strony:

• Efekt tęczy – zjawisko spotykane w nielicznych przypadkach, które może rozpraszać uwagę podczas projekcji. W skutek wirowania koła kolorowego widzimy kolorowe przebłyski (widzimy lub i nie widzimy - jak w przypadku VB). Producenci czyniąc kroki ku wyeliminowaniu tęczy wyposażają projektory w coraz to szybsze koła obrotowe ze zwiększoną ilością segmentów. Dzięki staraniom producentów w obecnych projektorach DLP efekt tęczy jest mniej dokuczliwy, a często niemal niewidoczny.
• Wysoka cena - nie jest tajemnicą, że technologia DLP jest droższą od LCD. Niektórzy obwiniają za to firmę Texas Instruments, która podobno słono sobie woła za technologię. Faktem jest, że projektory o tej samej rozdzielczości wykonane w LCD są z reguły sporo tańsze od ich braci DLP.
• Wideo artefakty - wszelkie niedoskonałości związane z obrazem są najbardziej widoczne w najtańszych urządzeniach DLP oraz tych z niższą rozdzielczością. Najczęściej spotykane są związane z rozsiewaniem (spatial dithering), kiedy projektor nie potrafi sobie w szybki sposób poradzić z wyświetleniem przejść pomiędzy dwoma bardzo zbliżonymi kolorami. Najbardziej widoczne przy wyświetlanych ciemnych sceneriach.

Technologia LCD – słabe strony:

• Niewysoki kontrast / problem z czernią – w przypadku projektorów multimedialnych pracujących w technologii LCD sam kolor czarny bardziej przypomina szary i jest to jeden z największych problemów tego rozwiązania. Producenci projektorów LCD wymyślają coraz to nowsze techniki mające na celu uzyskanie jak najlepszej czerni, jednak są to zabiegi pośrednie, które cały czas nie pozwalają na uzyskanie głębokiej czerni.
• Niski współczynnik wypełnienia / widoczne łączenia pomiędzy pikselami – kolejna słaba strona projektorów z technologią LCD. Obraz z projektorów LCD posiada dość mocno widoczne przerwy pomiędzy sąsiadującymi pikselami. W przeszłości było to na tyle niedoskonałe rozwiązanie, że siatka pikseli potrafiła wzbudzać nasze zainteresowanie na równi z samym obrazem. Obecnie efekt ten został znacznie zmniejszony poprzez zastosowanie zaawansowanej technologii polegające na wygładzaniu siatki (Smooth Screen). Oczywiście problem ten można też rozwiązań poprzez zwiększenie odległości pomiędzy widzem  a ekranem projekcyjnym.
• Krótsza żywotność – firma Rochester Institute of Technology USA przeprowadziła testy żywotności technologii LCD i DLP, z których jednoznacznie wynika, że projektory LCD wraz z upływem czasu tracą w sposób dość istotny na kontraście wyświetlanego obrazu oraz właściwym balansie kolorów. Ponadto, można także zauważyć przyspieszoną degradację koloru niebieskiego.
• Zanieczyszczenia na panelach (dust blobs) – charakterystyczna budowa projektorów LCD sprawia, że stosunkowo prosto i szybko potrafią osadzać się pyłki kurzu na panelach (ścieżka optyczna słabiej zabezpieczona niż w przypadku DLP). O ile kurz w przypadku osadzenia się na panelu czerwonym i niebieskim nie jest bardzo widoczny, o tyle w przypadku zielonego potrafi być zmorą. Lekarstwem na to jest oddawanie projektora do serwisu na przeczyszczenie, jednak wiąże się to z większymi kosztami eksploatacji urządzenia. Dodatkowo należy także pamiętać o regularnym czyszczeniu filtrów, co może być dosyć uciążliwe.
• Martwe / wypalone piksele – czasami może się zdarzyć, że w nasze ręce trafi projektor z martwymi pikselami. Są to piksele (punkty na ekranie) które nie reagują na wyświetlany materiał. Bywa też tak, że na początku użytkowania wszystko jest OK, a z czasem któryś z pikseli ulega wypaleniu. Aby się ustrzec przed taką sytuacją najlepiej sprawdzić czy sprzedawca / producent prowadzi politykę „zero martwych pikseli” – w takim przypadku urządzenie zostanie wymienione na nowe.

Podsumowanie

Jak widać technologia LCD ma o wiele więcej słabych stron niż DLP, zwłaszcza gdy patrzymy pod kątem zastosowania w systemach kina domowego. Problemy z oddaniem prawdziwej czerni, krótsza żywotność, konieczność okresowego czyszczenia i serwisowania sprawiają, że technologia LCD nie jest najlepszym rozwiązaniem dla kina domowego. O wiele lepiej wypadają projektory z technologią DLP, które nie tylko pozwalają na uzyskanie głębokiej czerni, ale także nie wymagają czyszczenia i częstego serwisowania. Co prawda jest to okupione wyższą ceną tego typu urządzeń, jednak jeśli chcemy stworzyć kino domowe spełniające nasze oczekiwania, to warto nieco dopłacić.